Robin van Persie verkeerde kortgeleden in bloedvorm bij Arsenal. Op dat moment was hij beter dan Didier Drogba, Wayne Rooney en Fernando Torres. In die periode scoorde hij in acht wedstrijden liefst elf keer, terwijl Drogba geen basisplaats heeft bij Chelsea, Rooney al het hele seizoen matig draait en Torres nog niet heeft kunnen imponeren bij Chelsea. Van Persie is een man die normaal gewoon 25 à dertig doelpunten per seizoen maakt. Tot nu toe heeft hij echter altijd problemen gehad om de twintig goals te overschrijden. Als hij de vorm heeft, is hij ‘dodelijk’.
Als je mij zou vragen of ik, afgaande op zijn gehele loopbaan, Van Persie zou verkiezen boven die andere drie dan zou ik zeggen: absoluut niet. Blessures zijn ontegenzeggelijk van invloed geweest op het feit dat hij nooit zijn absolute top heeft kunnen bereiken. Van Persie is elegant en hij vertrouwt op zijn scherpe instincten. Buiten de zestien is hij een geweldige afmaker en daarbinnen heeft hij de rust die een spits moet hebben. Maar zijn grootste beperking zit in het hoofd.
Altijd is er wel iets dat hem niet die topspits maakt die hij zou kunnen zijn. Zijn gedrag en het akkefietje over de vrije trap met Van Hooydonk bij Feyenoord, zijn blessures en natuurlijk zijn spel op beslissende momenten, zoals op het WK -2010 in Zuid Afrika. Als hij er moet zijn, geeft hij niet thuis. Dat was ook weer zo in de wedstrijd Barcelona – Arsenal. Ook in Barcelona liet Van Persie weer zien dat hij niet die topspeler is, die hij zou kunnen zijn. Bij Van Persie ontbreekt de mentaliteit om een topsporter te zijn. Het is een uitstekende voetballer. In potentie misschien wel de beste spits op de velden in Engeland, maar hij is geen top. Als je top wilt zijn, dan sta je er altijd. Laat je jezelf niet uit de tent lokken. Van Persie verloor nadat hij in de wedstrijd tegen Barcelona door Abidal bij zijn keel was gegrepen, zijn beheersing en gaf Alves een tik in het gezicht. Van Persie kwam weg met een gele kaart. Deze kaart brak Van Persie op toen hij later en nog steeds gefrustreerd weer een gele kaart kreeg toen hij na een fluitsignaal voor buitenspel toch op doel schoot. Rood! Hij gebaarde dat hij het signaal niet hoorde, maar daar geloof ik en gelukkig ook scheidsrechter Busacca niet in.
Dom! Heel dom! Van Persie had beter moeten weten. Door zijn frustratie gedroeg hij zich weer eens niet als een topsporter. Dat hij daarna voor de camera’s de schuld bij de scheidsrechter neerlegt, zegt alles over de sporter Van Persie. ‘Een lachwekkende beslissing, een grap’, reageerde een woeste Van Persie voor de camera's. ‘Hoe kan ik zijn fluitje in godsnaam horen als er 95.000 mensen staan te springen in het stadion? Ik kan het niet begrijpen. Als ik nou vijf seconden na zijn fluitje de bal over de keeper had gestift, had ik het gesnapt, maar er zat één seconde tussen zijn fluitsignaal en mijn schot’, vervolgde Van Persie.
Volgens Van Persie floot scheidsrechter Busacca de hele avond slecht en bakte hij er niets van. Er was slechts één iemand die er niets van bakte. Daarom: Van Persie is een uitstekende voetballer, maar niet geschikt voor de top!
Kiek Luusteris







